(voormalig) Evangelisch Lutherse Kerk

Kerkgebouw
In 1332 begon men met de bouw van een eigen kerk voor Veere aan de zuid-oostelijke rand van de stad. Dit gebouw werd in 1348 verheven tot parochiekerk.
In de vijftiende eeuw ontstond in Veere de behoefte aan een groter en vooral imposanter kerkgebouw, zodat rond 1450 werd begonnen met de bouw van een laatgotische kruisbasiliek onder leiding van Anthonis Keldermans die de supervisie over de bouwwerkzaamheden kreeg. In 1521 werd de Grote Kerk voltooid.  Een restant van de oude kerk werd het koor van de nieuwe kerk.
In mei 1572 werd het gebouw in gebruik genomen voor de protestantse eredienst. Het schip van de Grote Kerk werd in gebruik genomen als Hervormde kerk. Het transept werd 'wandelkerk' en het koor van de kerk werd opgesplitst in drie delen. De Franstalige Waals-Gereformeerden kerkten op zondag in de Kleine Kerk. Daarnaast was hier vanaf 1652 iedere weekdag 's middags een dienst van de Nederduits Hervormde Gemeente. De Noordelijke beuk werd verhuurd als opslagplaats tot in 1614 er een Schotse dominee kwam en deze ruimte werd ingericht voor de Schotse kerk. De Lutheranen in Veere kwamen bijeen in de derde beuk van de Kleine Kerk, tot in 1795 alle rechten van de Schotse kolonie in Veere vervielen zodat de kerkruimte van de Schotten in 1799 bij de Lutherse Gemeente werd gevoegd.
Veere was echter aan het begin van de 19e eeuw zozeer ontvolkt dat de zeer kleine Hervormde Gemeente de vervallen Grote Kerk niet meer wilde gebruiken en men verhuisde in 1813  naar de Kleine Kerk.
In 1832 werd de beuk van de Kleine Kerk die de Luthersen toebehoorde, afgebroken.

Orgel
Zie voor de geschiedenis van het eerste orgel de Evangelisch Lutherse Kerk te Groede, waar het orgel vanaf 1836 tot de afbraak in circa 1900 heeft gestaan.